معرفی

یکی از بزرگترین انتقاداتی که همیشه به نسخه‌های 4G تو این سری وارد میشه، بحث متریال استفاده شده تو ساخت بدنه‌ست. قاب پشتی و فریم دور تا دور این گوشی به طور کامل از پلاستیک ساخته شده. تو دورانی که رقبای هم‌قیمت دارن کم‌کم به سمت استفاده از فریم‌های آلومینیومی یا حداقل قاب‌های پشتی شیشه‌ای یا چرم مصنوعی باکیفیت حرکت می‌کنن

صفحه نمایش

این گوشی به یه صفحه نمایش بزرگ ۶.۷۷ اینچی از نوع AMOLED مجهز شده که حاشیه‌های بسیار باریکی داره و بخش بزرگی از پنل جلویی (حدود ۸۹.۱ درصد) رو به خودش اختصاص داده. رزولوشن این پنل ۲۳۹۲ در ۱۰۸۰ پیکسل (+FHD) هست که تراکم پیکسلی بسیار خوبی رو ارائه میده و باعث میشه متون، آیکون‌ها و تصاویر با نهایت شارپنس و وضوح به نمایش دربیان.

نرخ نوسازی (Refresh Rate) این صفحه نمایش ۱۲۰ هرتزه. این نرخ نوسازی بالا تضمین می‌کنه که اسکرول کردن تو شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام یا تلگرام، جابه‌جایی بین منوهای رابط کاربری و اجرای انیمیشن‌ها به نرم‌ترین و روان‌ترین شکل ممکن انجام بشه و کاربر هیچ‌گونه پرش یا تیک‌زدنی رو حس نکنه. البته نرخ نمونه‌برداری لمسی (Touch Sampling Rate) هم روی ۲۴۰ هرتز تنظیم شده که برای یه گوشی اقتصادی عدد مناسبیه و دستورات لمسی رو با سرعت خوبی پردازش می‌کنه.

باتری

شیائومی تو یه حرکت جسورانه و مهندسی شده، ظرفیت باتری این گوشی رو از ۵۵۰۰ میلی‌آمپر ساعت تو نسل قبلی (نوت ۱۴ پرو 4G) به عدد خیره‌کننده ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعت ارتقا داده. باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی، در کنار استفاده از پردازنده ۶ نانومتری کم‌مصرف و بهینه‌سازی‌های شدید رابط کاربری HyperOS 2.0، باعث شده تا شارژدهی این دستگاه تو یه سطح کاملا متفاوت از رقبای بازار قرار بگیره.

 شارژ کردن یه باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپری با شارژر ۴۵ واتی، پروسه به نسبت زمان‌بریه. نسبت به نسل‌های گذشته که باتری ۵۰۰۰ میلی‌آمپری رو با شارژر ۶۷ واتی تو ۴۵ دقیقه فول شارژ می‌کردن، اینجا باید صبر و حوصله بیشتری به خرج بدید 

پشتیبانی از فناوری شارژ معکوس سیمی با توان ۱۸ وات. این یعنی ردمی نوت ۱۵ پرو 4G رسما می‌تونه نقش یه پاوربانک فست‌شارژ رو براتون بازی کنه

دوربین

دوربین اصلی این گوشی از یه سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی استفاده می‌کنه که پشت یه لنز ۷ تکه (7P) با گشودگی دیافراگم بسیار خوب f/1.7 قرار گرفته. این سنسور که ابعاد فیزیکی ۱/۱.۴ اینچی داره، یکی از بزرگترین سنسورها تو این بازه قیمتی محسوب میشه.

تو شرایط نوری مناسب و نور روز، عکس‌های ثبت شده با دوربین اصلی واقعا عالی هستن! رنگ‌ها بسیار زنده، وضوح در بالاترین حد ممکن و جزئیات سایه‌ها به خوبی ثبت میشن. یکی از جذاب‌ترین کاربردهای این سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی، قابلیت زوم درون‌سنسوری (In-sensor zoom) هست. شما می‌تونید تا زوم ۴ برابر (4x) رو بدون افت کیفیت ملموس و مشابه یه زوم اپتیکال واقعی تجربه کنید که برای عکاسی پرتره و سوژه‌های دور بی‌نظیره

دوربین دوم یه سنسور ۸ مگاپیکسلی اولتراواید (فوق‌عریض) با گشودگی دیافراگم f/2.2 هست. کیفیت این دوربین تو یه کلمه خلاصه میشه: معمولی. تو روز روشن، می‌تونید عکس‌های دسته‌جمعی یا مناظر وسیع و پهناور خوبی باهاش ثبت کنید

تو پنل جلویی و داخل یه پانچ‌هول کوچیک، یه سنسور ۳۲ مگاپیکسلی (با ابعاد ۱/۳.۶ اینچ) برای عکاسی سلفی در نظر گرفته شده. کیفیت سلفی‌ها برای یه گوشی میان‌رده بسیار خوب ارزیابی میشه

حداکثر کیفیتی که می‌تونید با دوربین اصلی یا سلفی ضبط کنید، 1080p با سرعت ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه‌ست

 اما فقدان وضوح 4K باعث میشه جزئیات تو ویدیوها پایین باشه. اگه اهل تولید محتوای ویدیویی، ولاگینگ یا ثبت خاطرات با بالاترین کیفیت هستید، این گوشی قطعا شما رو ناامید می‌کنه.

سخت افزار

قلب تپنده این گوشی، چیپست مدیاتک هلیو G200-Ultra هست. وقتی اسم G200 در کنار کلمه پرطمطراق Ultra قرار می‌گیره، آدم ناخودآگاه فکر می‌کنه با یه هیولای پردازشی میان‌رده طرفه. 

بررسی‌های عمیق سخت‌افزاری و بنچمارک‌ها نشون میدن که Helio G200 عملا همون چیپست Helio G100 هست که تو نسل قبلی (ردمی نوت ۱۴ پرو 4G) استفاده شده بود. و جالب‌تر اینکه خود G100 هم نسخه اورکلاک شده و تغییر نام یافته Helio G99 بود که سال‌ها پیش تو گوشی‌های اقتصادی استفاده می‌شد

تنها تغییر و بهبودی که مدیاتک تو این نسخه به اصطلاح جدید ایجاد کرده، افزایش ۱۰۰ مگاهرتزی فرکانس پردازنده گرافیکی (GPU) هست

لبته یه نکته مثبت عجیب تو این پردازنده ضعیف وجود داره: عدم تولید حرارت زیاد